Leibrock

Służymy radą i wsparciem

Tylko to, co najlepsze jest dla nas dostatecznie dobre

Jak powstają buty? 3 etapy produkcji

Proces powstawania obuwia jest wieloetapowy, często skomplikowany i trudny do jednoznacznego scharakteryzowania. Tematyka z tym związana jest niezwykle szeroka, zważywszy na ogromną różnorodność rodzajów produkowanego obuwia, dostępnych materiałów i stosowanych technik produkcji.

 

Plażowe klapki, sandały, domowe kapcie, obuwie robocze i zawodowe, obuwie codzienne, skórzane, zimowe, wyjściowe, dziecięce, damskie, męskie itd. - typów, klasyfikacji i zastosowań budów jest bardzo wiele, a w każdym z tych przypadków niezbędne jest zastosowanie odpowiednich maszyn obuwniczych, technik, materiałów, środków do wykończenia itd.

Produkcja obuwia w 3 podstawowych krokach

Pomijając obuwie odlane całkowicie z tworzywa sztucznego, we wszystkich pozostałych rodzajach możemy wyróżnić 4 etapy produkcji:

  1. Rozkrój - skóra i wszystkie inne materiały obuwnicze są rozcinane na odpowiednie elementy, wyznaczone przez dany model, jak i rozmiar cholewki.
  2. Szwalnia - wycięte materiały są zszywane do postaci cholewki.
  3. Montaż - uszyte cholewki, osadzone na kopytach są formowane, aktywizowane, ćwiekowane, po czym następuje montaż podeszew.

Gotowy but może być jeszcze wykończony, po czym wędruje do pudełka sprzedażowego.

Różne techniki produkcji obuwia

Synonimem surowca obuwniczego jest naturalna skóra, ale materiałami powszechnie stosowanymi w produkcji obuwniczej są także skóry sztuczne, materiały syntetyczne, tekstylia i wiele tworzyw sztucznych jak PU, TPU, PCV, EVA, TR i inne. Materiałem obuwniczym o znaczeniu specjalnym jest chemia obuwnicza, kojarzona głównie z klejami obuwniczymi, ale obejmująca także środki pomocnicze, środki do wykańczania obuwia, barwniki, środki hydrofobizujace oraz szeroką paletę materiałów koniecznych do produkcji spodów obuwniczych, obcasów itp.  W tej palecie dominują nadal środki chemiczne na bazie rozpuszczalników nieorganicznych, ale udział środków  produkowanych na bazie wody (np. kleje, środki antyadhezyjne) stale rośnie.

Buty można wykonywać ręcznie przy użyciu pospolitych narzędzie jak nożyczki, obcęgi, młotek i igła z nitką. Produkcja przemysłowa wymaga rzecz jasna zastosowania specjalnych maszyn.

Rodzaje przemysłowych technik produkcji obuwia wyróżnia sposób łączenia podeszew obuwniczych z przygotowaną wcześniej cholewką. Tradycyjnym rodzajem jest obuwie klejone, określane także jako ćwiekowane. Uformowana wcześniej i zaćwiekowana na kopycie cholewka jest tu klejona z podeszwą. Ta sama cholewka może być też przyszywana do podeszwy, co stanowi technikę stosowaną przy produkcji obuwia określanego różnymi nazwami w zależności od wykorzystywanych maszyn (np. obuwie stroblowane, fleksiblowe, Goodyear i inne), a także mokasyny, obuwie turystyczne, sportowe, górskie i inne.

Metodą produkcji bardzo zyskującą na popularności jest bezpośredni wtrysk podeszwy na cholewki. Surowcem dla tych podeszew jest poliuretan, guma, PCV, EVA, TR, TPU. To, co na końcu jest podeszwą obuwniczą, do fabryki obuwia dostarczane jest pod postacią płynów lub granulatu. Surowce takie są podgrzewane i wtryskiwane bezpośrednio na gotowe cholewki osadzone w formach. Tak powstają domowe kapcie, ale także obuwie robocze, zawodowe dla rozmaitych branż, buty sportowe, buty dla wojska i innych służb mundurowych, jak i obuwie codzienne.

Podobne maszyny wtryskowe wykorzystywane są także do produkcji obuwia określanego jako całotworzywowe. Nazwa wskazuje na materiały wykorzystywane do takiej produkcji. To jest obuwie gumowe, przeciwdeszczowe, także obuwie letnie wykonane z surowca EVA lub PU.